Przejdź do głównej zawartości

szukajcie a znajdziecie?

Budzę komputer do życia, kubek z kawą stygnie...i co treraz?, taaaa, najpierw blogi. Czytam czytam, ale nagle zapala się lampka - stop. Teraz szukanie ciekawych ofert pracy. szukam. czy takie ciekawe?
Ciekawa praco przyjdź do mnie! Gdzie jesteś ciekawa praco, odezwij się!
Z tego co znajduję w necie, to jakoś nie specjalnie się nadaję, tudzież nie nadaję na sugerowanych falach kompetencji i wymagań.
Nader często trzeba coś biegle, aktywnie, kreatywnie, ambitnie, odważnie, samodzielnie,analitycznie, organizacyjnie, dyspozycyjnie. Średnio znam te przymiotniki w praktyce, a kiedy spotykają się w jednym miejscu, co się często zdarza, tworzą obręcz zaciskającą się wokół szyi.
Mam wrażenie, że praca szuka teraz super ludzi, nawet jeśli sama taką super nie jest.
 Rzeczywistość mnie przerasta.
Postanowiłam więc na przekór rzeczywistości słać CV w miejsca nie całkiem kompatybilne z moimi oczekiwaniami i umiejętnościami, licząc, że może gdzieś nie spotkają się z delete'm.
Może gdzies zaskoczy, prześlizgnie się, zatrzyma wzrok.

I jeszcze gdybym potraktowała to szukanie na luzie.
Przyznała się przed takim pracodawcą.  -Panie, nie potrafię tego co pan wymagasz, ale chce się naumieć, naprawdę, więc daj mi szansę (ubierając ów komunikat w słowa  bardziej wymuskane i trafiające ;)
Dałby kto?

Za oknem skwarek słońca i niby tak pięknie, wiaterek kołysze listkami, trele mele ptaszków, a ja zaliczam opad rąk do kostek.

Komentarze

  1. Szukanie pracy (wszedzie na swiecie) co raz bardziej niestety jest loteria.
    Mimo wszystko zycze powodzenia!! I trzymam kciuki:)

    OdpowiedzUsuń
  2. No to mamy bardzo podobnie. Ja też dziś przeglądałam oferty pracy. Najbardziej lubię jak w ogłoszeniach piszą po angielsku że szukają jakichś tam menagerów czy czegoś, a tak naprawdę to kolejny zwykły przedstawiciel handlowy. Masakra... Nawet się pisać o tym nie chce.

    OdpowiedzUsuń
  3. A może zgłosisz się do UP? Znajdują staże, po których często można się na stałe w firmie zaczepić albo tez mieć coś ciekawego w W.C. Kilka moich znajomych poszło tą drogą i są bardzo zadowolone.W tym jedna po kompletnie nieżyciowym kierunku - resocjalizacja. Hm?

    OdpowiedzUsuń
  4. Rany! NO, co ja napisałam? WC? Miało być C.V. :)))

    OdpowiedzUsuń
  5. Wyślij ten post w ramach CV a praca murowana :-)

    OdpowiedzUsuń
  6. Myślę, że w morzu CV pisanych na jedno kopyto takie miało by siłę przebicia i na pewno nie zostałoby nie zauważone :-)
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Szalenie mnie zaintrygowało WC, ale się okazało, że o jednak CV :D Coś musi sie wreszcie trafić.

    OdpowiedzUsuń
  8. Dołączam się do życzeń powodzenia w szukaniu!
    Myśl, że już pracujesz, może się uda zaczarować :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Nie wiem jak to się stało, że praca mnie sama znalazła, ale znam, oj znam ten ból, kiedy stykamy się z dziwnie brzmiącymi przymiotami jakich wymaga pracodawca. A może warto by było Pracodawce zapytać o jego listę super-cech? I podpisuje się pod pomysłem by ten wpis dołączyć do CV :))
    P.S. Ja bym Cie zatrudniła na bank! :D

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

śmierć jest przecinkiem

Dlaczego śmierć nie miałaby być piękna? Jest tak naturalna i powtarzalna. Jest elementem garderoby ciała, dlaczego więc nie zachwycać się nią jak broszką spiętą z istnieniem? Tylko nieprzywiązanie do tzw. życia to umożliwia, albo myślenie o nim (życiu) jak o perpetuum mobile w którym śmierć jest przecinkiem. Śmierć jest jak kwietna łąka pośród pożogi, bo bywa wybawieniem, ale głównie po prostu JEST.  I te refleksje pojawiły się po filmie " Civil war' który ma odzwierciedlać niepokoje zza oceanu dotyczące politycznych rozłamów i rewolucji, ale moją wrażliwość ukierunkował w inne rejony. Otóż bardziej zafascynowały mnie wewnętrzne procesy bohaterów, dziennikarzy którzy rejestrują aparatem trawioną wojną domową rzeczywistość. Dla nich śmierć jest kompanem, z którym się układasz lub wojujesz, a każdy z nich balansuje na tej linie na swój sposób. Bo zycie i śmierć są sobie takie bliskie jak bliźniacze rodzeństwo. Śmiało nazywam wojną cywilną również tą, którą toczymy wewnątrz. Kied...

karmienie duszy

  Wolę karmić duszę na łonie przyrody niż w świątynnych murach i jest mi z tego powodu niezwykle lekko.  Dokarmianie zwykle odbywa się na aluminiowych rumakach z wiatrem we włosach. Wieki temu popędzalibyśmy pewnie koniki po stepie, dziś sunęliśmy nadwiślańska trasą rowerową z Gorzowa do Okleśnej. Spory odcinek, bo 60 km tam i z powrotem, ale bardzo urokliwy i po płaskim :) W moim przypadku nigdy nie jest od do, bo we krwi mam kluczenie.  Tyle ciekawych miejsc po drodze. Dziwne strachy na wróble i inne ptasiory ubrane w białe kitle, albo pomarańczowe kapoki. Rzeczne zaułki, meandry, brzydkie kaczątka tuż przed transformacją, i te pozytywne kolory słoneczników, kukurydzy i różnej maści ziół. Cudnie!   Kiedy mijaliśmy rowerzystów bijących życiowe rekordy miałam ochotę napisać na asfalcie " Poczuj jak pachnie teraz powietrze". Ale co kto lubi...        

Rzecz o zaufaniu w połączeniu ( czyli) nie musisz się tego uczyć w szkole, doświadczenie jest nauką powszednią.