Przejdź do głównej zawartości

sepraaajz

Już ponad rok minął od czasu kiedy pisałam o saunie 😮
W dalszym ciągu nie zdążyłam się z panami zaprzyjaźnić. Chyba jestem kiepską interlokutorką. Choć z drugiej strony czasem potrafię człowieka zagadać, kiedy wyda się interesujący.
Zdecydowanie lepiej mi się rozmawia z człowiekiem pojedynczym, a nie w kupie człowieków, gdyż pojedynczy potrafi się bardziej skupić ;)

some reflections

Kłodzko
widok z twierdzy na miasteczko upodabnia je do parku miniatur
.


Widok na własne dziecko z perspektywy jakichś 10 lat również je miniaturyzuje ;)



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

dalekosiężnik wzrokowy

Zrobiłam z blogowych wpisów mozaikę i się prawie popłakałam, a na pewno oczy się zaszkliły. Mozaiki są zdradliwe. Pochlipałam nad tymi wszystkimi blogami, co ich już nie odnajduję, co do nich zabarykadowano drzwi, co to o sobie zapomnieliśmy. Zasmuciłam się z powodu wszystkich ludzi, którzy już nie piszą, bo odeszli w zaświaty albo piszą, ale emigrowali w inne blogosfery. Zastygłam na kilka chwil podczas czytania własnych słów sprzed lat kilku. O mamo, jak dobrze, że tego bloga mam. Kawał życia, okruchy historii, tyle przetrawionych myśli. li. Wzrusz!

Przesilenie zimowe

Niebawem przesilenie wiosenne, ale ja jeszcze o zimowym. Otóż netflix rzucił perłę przed wieprze, no może nie perłę, a uroczy bursztynek.  I tak "Przesilenie zimowe" zapisze się miłą pamiątką w moich szarych komórkach, ale też dwoma tekstami: "Każdy jako dziecko jest artystą, ale potem o tym zapomina." oraz "Zawsze podejrzewałem, że jesteś ucieleśnieniem raka prącia." Jeśli w tym momencie zaiskrzyło, to sami wiecie :)

Rzecz o zaufaniu w połączeniu ( czyli) nie musisz się tego uczyć w szkole, doświadczenie jest nauką powszednią.